De trein is pas net vertrokken voor RFC-trainer Paul van der Donk

Raamsdonksveer – Precies een jaar geleden verscheen het bericht dat Paul van der Donk vanaf dit seizoen de hoofdtrainer bij RFC zaterdag zou gaan worden. Zijn eerste functie als hoofdtrainer. Na eerder actief te zijn geweest bij Achilles Veen (als assistent trainer) was hij als trainer ook actief bij Roda Boys 2 en VV Almkerk 2. Nu een jaar later kijken we met hem terug op zijn eerste seizoen als hoofdtrainer, dat niet helemaal zo verlopen is als op voorhand gedacht. 

Veel op de weg
Van der Donk woont samen met zijn vrouw Sandra en twee kinderen (Milan van 9 en Levi van 6, red.) in Drunen, heeft een eigen beveiligingsbedrijf genaamd PB&U (wat gevestigd is in Schijndel) en is dus actief als trainer in Raamsdonksveer. Iedere week worden er de nodige kilometers op de weg gemaakt. Voor Van der Donk een ideaal moment om over voetbal na te denken: “Ik zit veel op de weg, en dan denk ik echt heel, heel veel aan voetbal. Hoe kan ik iemand prikkelen? Hoe ga ik met iedere speler om? Hoe krijg ik de situatie trainbaar? Wat is het beste voor de club? Steeds aan het zoeken naar de balans. Soms een stap vooruit, maar soms ook terug. Bij mij draait het om ontwikkelen voor de speler, de spelersgroep en mezelf.” Het tekent de mens Paul van der Donk, hij doet alles vol overgave.     

Historie
Als voetballer speelde Van der Donk bij VV Heeswijk, SV Capelle, Wilhelmina’26 en Achilles Veen. In zijn carrière was hij op vrijwel alle niveaus actief. Als speler van eerste elftallen was hij actief in de 1e tot en met 3e klasse. Door onder meer enkele forse blessures was hij ook actief in bijna alle reserve klassen: de reserve hoofdklasse tot en met reserve 3e klasse. Als trainer ziet hij het als een voordeel dat hij op al deze niveaus voetbalde: “Op ieder niveau worden verschillende dingen gevraagd van de spelers en trainers. Als je dat zelf allemaal beleefd hebt, denk ik dat dat een voordeel is.” 

Hoofdtrainer bij RFC
Na drie bekerwedstrijden en vier competitiewedstrijden werd al op 7 december jl. bekend gemaakt dat de samenwerking tussen RFC en Paul van der Donk in ieder geval met één seizoen verlengd zal worden. Hij zegt hierover: “Het bevalt me eigenlijk prima bij RFC. Het is mijn eerste club als hoofdtrainer, maar voel me niet anders dan dat ik bij 2e elftallen gedaan heb. Je hebt natuurlijk meer verantwoordelijkheid binnen de club, maar ook bij de andere clubs was ik een clubmens en nam ik mijn taak serieus. Je maakt altijd een keuze waarbij je denkt aan het spelersbelang, clubbelang en elftalbelang.”

Met een over het algemeen jong elftal staat de ontwikkeling van de speelwijze voorlopig centraal.  Waar en hoe zetten we druk? Hoe voorkomen we tegendoelpunten en hoe maken we doelpunten? Het zijn vragen waarop Van der Donk als eerste antwoord wil geven samen met zijn selectie. “Wanneer iedereen weet hoe we gezamenlijk willen voetballen en ook iedereen van elkaar weet wat er van diegene verwacht wordt, maak je de eerste grote stappen”, aldus de trainer. “Gelukkig is de groep bij RFC leergierig, wat het voor mij natuurlijk makkelijker maakt.”

In een metafoor zegt Van der Donk het volgende: “De eerste stappen zijn nu gezet, de trein is onderweg. Ik heb tegen de jongens gezegd dat de trein van Maastricht naar Groningen moet. De trein is nu Limburg nog niet uit.” Met 9 punten uit de eerste vier competitiewedstrijden doet RFC het prima. Het heeft enkel verloren van VV Desk. Volgens Van der Donk een prima ploeg die op dit moment wat verder is in de ontwikkeling, het heeft immers nog geen wedstrijd verloren. Hij voegt daaraan toe: “Het is aan ons om zo lang mogelijk mee te doen, maar hoe verder de trein komt, hoe beter wij dat zullen kunnen verwezenlijken. Ik heb daar alle vertrouwen in.” 

Hij ziet zichzelf nog wel een tijd werken als trainer van RFC zaterdag: “Zoals ik net omschreef, de trein is pas net onderweg. Ik ga pas weg als ik tevreden ben, zolang ik van de club mag blijven natuurlijk, of als ik denk dat het tijd is voor een nieuw gezicht voor de groep. De club wilde graag door met me en was erg enthousiast. Ik hoefde daar dus eigenlijk niet over na te denken. We kunnen nog zoveel stappen zetten.”

Foto: © Sluipschuttermedia